VNG Magazine februari 2026 - Flipbook - 21
Als dorpen moeten wijken
rijk lokaal neervallen. ‘Ik zie natuurcompensatiegebieden verrijzen waar geen hond komt. Daar hebben overheden misschien aan hun wettelijke plicht
voldaan. Maar ze hebben geen enkele waarde toegevoegd. Zonde. Zeker omdat onze ruimte schaars is.’
Beekmans was eerder, in meerdere rollen, betrokken
bij Ruimte voor de Rivier: een waterbeschermingsprogramma dat niet voor sterkere dijken ging, maar
voor ruimere rivieren. Ook daar moesten huizen en
belangen wijken voor een groter verhaal. Maar het
programma geldt nog altijd als een voorbeeld voor
grote ruimtelijke projecten. Vanwege de goede
samenwerking. Het verenigen van belangen. Oog
voor de lange termijn. En de menselijke aanpak.
‘Maar onze opgave was makkelijker
dan die van Moerdijk’, zegt hij er snel
bij. ‘Mensen wijken toch sneller voor
waterveiligheid dan voor industrie. En
in onze tijd was de polarisatie en politieke versplintering toch een minder
groot probleem.’
Toch zijn het diezelfde vier thema’s
die je ook duidelijk terugziet in Moerdijk. In een gemeente die al decennia
balanceert tussen nationale en lokale
belangen, tussen mogelijkheden en
bedreigingen, tussen hoop en verdriet.
Bij het college en de raad die, in het
oog van een storm, de juiste keuze
proberen te maken, voor nu én de toekomst – wat je ook van die keuze
vindt. Geen verstoppertje met de
gemeenteraadsverkiezingen in aantocht. Geen ‘heroïsch’ maar kostbaar
en uiteindelijk zinloos verzet. Samenwerken. Belangen verenigen. Een menselijke aanpak. Oog voor de lange termijn. Vier handvatten
voor betere ruimtelijke besluiten.
zegt Moerkerke schuldbewust. ‘Maar we zijn
tussentijds wel meerdere keren verzekerd dat zij op
schema lagen. En hoe je het ook wendt of keert, wij
zijn de enigen die de afspraak na zijn gekomen.’
De gevolgen daarvan waren woensdagavond 10
december zichtbaar tijdens de bewonersbijeenkomst Powerport in de publiekszaal van het
gemeentehuis in Zevenbergen. Minister Sophie
Hermans (Klimaat en Groene Groei), gedeputeerde
Wilma Dirken en wethouder Dingemans namen daar
hun verantwoordelijkheid en deden hun verhaal.
Maar ze konden de vertrouwensbreuk bij de aanwezige inwoners niet herstellen. ‘Waarom hebben
Cor Beekmans
het rijk en de provincie hun huiswerk niet gedaan?’,
klonk het uit de zaal. En, even later: ‘De gemeente
laat ons te makkelijk vallen.’
Samenwerken
Niet dat de besluitvorming rond Moerdijk in alles een
schoolvoorbeeld is. Al maandenlang worden inwoners van het dorp heen en weer geslingerd tussen
hoop en vrees. Uitgerekend op 1 december 2025, de
dag waarop een de昀椀nitieve beslissing over Powerport
zou vallen, kondigden het rijk en de provincie extra
onderzoek aan. Hun besluit is uitgesteld tot 1 juni
2026. Dat burgemeester Moerkerke enkele weken
daarvoor al de keuze van het college openbaar had
gemaakt – juist vanwege de behoefte van inwoners
aan duidelijkheid – maakte het nieuws extra pijnlijk.
‘We hadden nóg beter op de hoogte moeten zijn
van de situatie bij onze samenwerkingspartners’,
‘Eenheid is cruciaal voor een soepel proces’, zegt
Beekmans. ‘Als tegenstellingen groter worden
gemaakt, raakt iedereen heel opgewonden. En dan
schiet je niet op.’ Eén inzicht is daarin cruciaal, wat
hem betreft. ‘Succes begint bij het belang van de
ander. Daarom is het belangrijk dat je geïnteresseerd
bent in het doel van je samenwerkingspartner.’
‘Het betekent niet dat je binnenskamers niet met de
vuist op tafel kan slaan’, zegt Dingemans. Want ook
al liep de samenwerking eind vorig jaar een deuk op,
alle partijen willen graag met elkaar verder. ‘Zolang je
de inhoud centraal stelt, kun je echt wel stevig discussiëren. Het is namelijk voor iedereen het beste
als we er met z’n drieën uitkomen.’
FEBRUARI 2026 | 21
