VNG Magazine juni 2026 - Flipbook - Page 34
Huisvestingsopgave ggz
De uitstroom uit de ggz stokt
Een vergeten
groep op de
wachtlijst
Elk jaar wachten bijna achtduizend mensen met
een psychische kwetsbaarheid op een sociale
huurwoning. Vaak staan zij op de urgentielijst, maar
er zijn simpelweg te weinig huizen beschikbaar. Een
wicked problem, zegt voorzi琀琀er Ruth Peetoom van de
Nederlandse ggz. ‘Niets doen is geen optie.’
Tekst: Saskia Klaassen Beeld: Emanuel Wiemans
D
Dat wonen een belangrijk aspect is binnen de ggz,
wist Ruth Peetoom al langer. En ook dat de uitstroom uit ggz-instellingen naar sociale huurwoningen stokt. Maar nu is – in een nieuw rapport van de
gzz – concreet geworden hoe gróót de huisvestingsbehoefte in de ggz precies is. Jaarlijks zijn
minstens 7.750 sociale huurwoningen nodig voor
mensen die uitstromen uit een ggz-instelling.
Bijna twee derde wacht minstens een jaar op het
vrijkomen van zo’n zelfstandige woonplek. ‘Dit zijn
allemaal mensen die klaar zijn met hun behandeling
en verder met hun leven willen. Omdat er geen huis
is, worden ze als het ware op pauze gezet.’ Volgens
de voorzitter staat de gestokte doorstroom hun herstel en een goed leven in de weg.
Ruth Peetoom
34 | VNG MAGAZINE
Bijna achtduizend per jaar is veel. Zeker als je
bedenkt dat in 2023 nog niet eens de helft (3.345) in
aanmerking kwam voor een vrijkomende corporatiewoning. ‘Het gevoel dat we als Nederlandse ggz al
langer hebben, is nu met cijfers onderbouwd’, zegt
de voorzitter. En: ‘De tekorten zijn niet incidenteel,
het gaat om een structureel probleem.’
De meeste zelfstandige woonplekken (4.000) zijn
nodig voor uitstromers uit beschermd wonen, dat
onder de Wet Maatschappelijke Ondersteuning
(WMO) valt. Bij de klinische ggz gaat het om 1.750
huizen. Na detentie en forensische verblijfzorg zijn
jaarlijks 2.000 woningen nodig. Door de tekorten
blijven mensen die zijn uitbehandeld noodgedwongen in een instelling. Ze houden plekken bezet van
anderen op de wachtlijst voor eenzelfde soort
behandeling, zegt de voorzitter. Blijven ze niet in de
instelling, dan komen ze soms op straat terecht.
Peetoom: ‘De effecten van de behandeling zijn dan
binnen de kortste keren weer verdwenen.’
