VNG Magazine mei 2026 - Flipbook - Page 30
Waarom heb je besloten om kindercorres
pondent te worden?
‘In mijn jaren bij het Jeugdjournaal ontdekte ik hoe
waardevol de stem van kinderen en jongeren is. Ze
kijken anders naar de wereld en zijn daarmee een
fantastische toevoeging voor de journalistiek en het
publieke debat. Maar er wordt te weinig naar ze geluisterd. Daarom ben ik in 2015 begonnen als kindercorrespondent, om jongeren ook op volwassen podia
te laten horen. De ene keer in opdracht van organisaties, de andere keer zelfstandig. Zo help ik ook veel
overheden, waaronder gemeenten, om de stem van de
jeugd op een goede manier te laten horen.’
Kinderen worden te weinig serieus
genomen?
‘Absoluut! We vinden kinderen vooral schattig of we
storen ons aan de tijd die ze met hun telefoon doorbrengen. Maar hoe ze denken over de wereld, dat
interesseert de meeste volwassenen niet echt.’
Geldt dat ook voor gemeenten?
‘Helaas wel.’
Zo slecht gaat het toch niet? Steeds meer
gemeenten hebben tegenwoordig een jon
gerenraad. In bijna de helft is er een kinder
burgemeester.
‘Sinds het einde van de jaren 10 zie ik inderdaad een
toenemende wil om iets met jeugdparticipatie te
doen, ook bij gemeenten. Maar je bent er nog niet
als je een kinderburgemeester of een jongerenraad
hebt. Ik zie nog te vaak dat er wel met kinderen
wordt gepraat, maar dat hier vervolgens weinig mee
wordt gedaan. Of dat ze worden ingezet voor een
foto of bij een opening, zonder echte invloed. Dat
werkt averechts, kinderen prikken daar doorheen.
Als je écht in jeugdparticipatie investeert, met een
goed plan, dan levert het zoveel meer op. Inspiratie,
betere oplossingen, meer vertrouwen in de politiek
én meer werkplezier.’
Een goed plan, zeg je. Waar begin je, als je
een goede jeugdparticipatie op wil ze琀琀en?
‘Betrek kinderen en jongeren vanaf het begin van
een project of besluitvormingstraject. Breng bij alle
besluiten, ook die zonder een participatietraject,
met een jeugdtoets de impact op de jeugd in kaart.
En train je ambtenaren en bestuurders. Zorg dat ze
weten wat ze moeten doen, en hoe.’
Tijd en geld zijn al zo schaars bij gemeenten.
Ook als ze het belangrijk vinden zijn er nog
zoveel andere, meer dringende zaken die
aandacht vragen.
‘Veel gemeenten stoppen er nu al tijd en geld in,
maar halen er weinig uit. Er is echt niet veel extra
voor nodig. Goede jeugdparticipatie kost nog altijd
een schijntje van het geld dat jaarlijks aan consultancyrapporten wordt uitgegeven. Bovendien, hoeveel zijn gemeenten niet kwijt aan het betrokken
houden van mensen bij de lokale politiek? De jeugdraad is een koopje, in vergelijking daarbij, en zonder
twijfel effectiever.’
Bereik je zo dan wel genoeg jongeren?
‘Als je deze jongeren vertrouwen en verantwoordelijkheid geeft en ze laat zien hoe mooi en waardevol
lokale politiek is, dan nemen ze hun verhalen mee
naar hun school en sportclub. In sommige gemeenten krijgt de jeugdraad een budget van 1.000 of
5.000 euro om zelf over te beslissen. Dat zijn goede
initiatieven! Zo geef je niet alleen die kinderen maar
ook hun klas of team het bewustzijn dat hun stem
telt in de lokale politiek.’
Ze mogen alleen nog niet stemmen.
Cv
Na een opleiding journalistiek ging Tako Rietveld –
naast als freelancer voor andere mediabedrijven –
aan de slag bij het Jeugdjournaal. Hij stopte hier in
2015 om fulltime kindercorrespondent te worden.
Als verslaggever en presentator geeft hij jongeren in
deze rol een podium om hun stem te laten horen.
Binnen bedrijven en binnen de politiek. Ook schreef
hij het ‘Handboek Jeugdparticipatie, Kinderen
worden geen mensen, ze zijn het al’ in samenwerking
met de Kinderombudsman.
30 | VNG MAGAZINE
‘Maar de ervaringen die jongeren als kinderburgemeester of jeugdraadslid opdoen, gaan een leven
lang mee. Om het vertrouwen in de politiek te herstellen, moet je bij kinderen beginnen.’
Kan dat ook op andere manieren, naast met
een jeugdraad?
‘Absoluut. De gemeente Assen heeft dat bijvoorbeeld
fantastisch gedaan. Bij de gemeenteraadsverkiezingen was er op elke stemlocatie ook een hokje waar
kinderen mochten stemmen. Een soort jeugdreferendum. Over speeltuinen, het zwembad, wat dan ook.
Niet alleen voor de vorm, nee, er wordt ook echt iets
met die uitslag gedaan. Kinderen deden mee, ze
deden ertoe. Natúúrlijk gaat een groot deel dan ook
stemmen de eerste keer dat ze stemgerechtigd zijn.’
